ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΝΟΗΜΑ ΖΩΗΣ

Στην τελετή απονομής πτυχίων σε απόφοιτους Πανεπιστημίου πριν κάποια χρόνια, ο αριστούχος μεταξύ όλων προσκλήθηκε να εκφωνήσει τον αποχαιρετιστήριο λόγο. Απ’ την αρχή όμως του λόγου του, είπε πράγματα που άφησαν κατάπληκτους όλους τους καθηγητές και συμφοιτητές του λέγοντας: «Φοίτησα στο Πανεπιστήμιο αυτό έξι ολόκληρα χρόνια. Μελέτησα και πέρασα όλες τις σειρές μαθημάτων της επιστήμης του κλάδου μου. Έκανα ότι μπορούσα, διαθέτοντας όλες μου τις δυνάμεις και ικανότητές μου. Στα έξι όμως αυτά χρόνια, δεν μπόρεσα να ανακαλύψω το νόημα της ζωής. Δεν ξέρω γιατί υπάρχω. Κι αν κάποιος το ξέρει, παρακαλώ να έλθει εδώ να μου το πει». Ένας άλλος πρωτοετής νέος φοιτητής του Πανεπιστημίου, αγγίζοντας περισσότερο την καρδιά του προβλήματος, έγραψε ανάμεσα στα άλλα: «Θα πρέπει να υπάρχει κάποιος σκοπός της ζωής αλλά ακόμη δεν τον βρήκα. Σ’ όλη την ζωή μου κατεχόμουν από μια μανία φυγής. Τώρα πια κατάλαβα, ότι το πρόβλημα βρίσκεται μέσα μου. Δεν μπορώ να ξεφύγω από τον εαυτό μου. Είμαι τρομερά ανήσυχος και πολύ δυστυχισμένος». Ο φοιτητής αυτός όπως και ο προηγούμενος, έβαλε το δάκτυλό του «επί τον τύπο των ήλων», αγγίζοντας ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα, δικό σου και δικό μου και καθενός μας. Το πρόβλημα του να μην έχουμε άλλο ανώτερο σκοπό για τον οποίο ζούμε, πέρα από τον εαυτούλη μας. Προσπαθούμε να βρούμε κάποιο νόημα, ένα σκοπό, μια ικανοποίηση, ζώντας μόνο για τον εαυτό μας. Γιατί όμως δυσκολεύεται τόσο πολύ ο άνθρωπος να βρεί σκοπό, νόημα και βαθειά ικανοποίηση στη ζωή; Η κυριότερη αιτία είναι ότι έχει ξεφύγει από τον αρχικό σκοπό για τον οποίο πλάστηκε. Έχει μολυνθεί από τον εγωκεντρισμό κι έχει δημιουργηθεί ένα τεράστιο κενό μέσα του. Κι αυτό διότι αποκόπηκε η ένωσή και επικοινωνία του με τον Δημιουργό και Πλάστη του. Ο άνθρωπος πλάστηκε έτσι, που χρειάζεται να έχει ένα ανώτερο από τον εαυτό του σκοπό να ζει, ώστε να μην είναι σαν πλοίο χωρίς πηδάλιο, που παρασύρεται από τα κύματα της ζωής εδώ κι εκεί, να ζει χωρίς σοβαρό σκοπό, ούτε να ξέρει πού βαδίζει και ποιό θα είναι το τέλος κι αιώνιος προορισμός της ζωής του. Γι’ αυτό αισθάνεται άδειος και εντελώς ανικανοποίητος. Ο Λόγος του Θεού στην Αγία Γραφή λέγει: «Άξιος είσαι Κύριε, διδότι Συ έκτισες τα πάντα και για το θέλημά Σου υπάρχουν και εκτίσθησαν…» (Αποκ. 4, 11). Επίσης γράφει, «Αυτή είναι η αιώνια ζωή, (σκοπός και νόημα ζωής) να γνωρίζουν Σένα τον Μόνο αληθινό Θεό κι Αυτόν που έστειλες τον Ιησού Χριστό» (Ιωάν. 17, 3). Παραμερίζοντας ο άνθρωπος τον Θεό και βάζοντας τον εαυτό του στην πρώτη θέση, στένεψε τόσο πολύ τα όρια του κόσμου, ώστε σχεδόν εξαφάνισε τον σκοπό ύπαρξής του πάνω στη γη. Απλώς να ζήσει λίγα χρόνια περισσότερο, να τρώει, πίνει και διασκεδάσει όσο μπορεί καλύτερα, να κάνει ίσως οικογένεια και μετά να πεθάνει! Μα, αυτή είναι μόνο η ζωή; Δεν υπάρχει φάρμακο, θεραπεία, γι’ αυτή την ανθρώπινη ματαιοπονία; Δόξα στον Θεό υπάρχει! Με την λύτρωση που εξασφάλισε με την εξιλαστήρια θυσία Του, ο Σωτήρας του κόσμου ο Χριστός, μπορεί ο άνθρωπος να επανακτήσει την ένωση και κοινωνία του με τον Δημιουργό Θεό του. Επιστρέφοντας ο άνθρωπος σ’ Αυτόν και βάζοντας στο  κέντρο της ζωής του τον Χριστό και το Λόγο Του, μπορεί να εκπληρώσει τον ένδοξο, αιώνιο προορισμό του!