ΑΣΦΑΛΗΣ ΣΤΟΝ ΑΙΩΝΙΟ ΒΡΑΧΟ

Οι πιο πολλοί από μας γνωρίζουμε τι σημαίνει, να είσαι πεσμένος, εξασθενημένος και απογοητευμένος ψυχολογικά. Είσαι σαν το πλοίο που παρασύρεται μέσα στην καταιγίδα και αδυνατεί να βρει την ειρήνη κι ασφάλεια στο κοντινό λιμάνι. Ή σαν τον ναυαγό που προσπαθεί μάταια εξαντλημένος σε μια βραχώδη ακτή, να γαντζωθεί πάνω σε κάποιον ψηλότερο και ασφαλή από τα αγριεμένα κύματα βράχο. Πολλοί λόγοι και προβλήματα αυτής της ζωής, μας φέρνουν συχνά σε παρόμοια απελπιστική κατάσταση, που οδηγούν στη βία, τον σοβαρό κλονισμό υγείας κι ενίοτε στο μοιραίο (αυτοκτονία), όπως συχνά τα τελευταία χρόνια.Απώλεια θέσεων εργασίας, σοβαρά οικονομικά ή οικογενειακά προβλήματα, προδομένες συναισθηματικές σχέσεις, ξαφνικό σοβαρό πρόβλημα υγείας ή και απώλεια αγαπητών
προσώπων, σαν πελώρια κύματα το ένα μετά το άλλο, μας χτυπούν άγρια και μας βυθίζουν όλο και περισσότερο στην απελπισία και απόγνωση. Άλλες φορές πάλι, αδυναμίες, πάθη, εξαρτήσεις και αμαρτίες ή ενοχές, κρατούν δέσμια την καρδιά και συνείδησή μας χώνοντάς μας όλο και περισσότερο στο γλυστερό και βαθύτερο βόρβορο, χωρίς δύναμη αναρρίχησης κι εξόδου απ’ αυτόν. Είναι δε λυπηρό
να βλέπεις σ’ αυτές ή παρόμοιες περιπτώσεις, ανθρώπους να στρέφονται και να ζητούν να γαντζωθούν και εμπιστευθούν, σε κάτι πιο αδύναμο, χαμηλότερο, ανθρώπινο, γήϊνο και όχι άξιο απόλυτης εμπιστοσύνης. Ας είναι ευλογημένο όμως το Όνομα του Κυρίου, διότι σ’ αυτές τις πολύ άσχημες καταστάσεις, υπάρχει ένα ασφαλές λιμάνι για τα χτυπημένα από τους άσχημους καιρούς πλοία. Υπάρχει ένα ασφαλές κατάλυμα για τον ταλαιπωρημένο ταξιδιώτη αυτής της πρόσκαιρης ζωής. Υπάρχει ο απείρως υψηλότερος και ενδοξότερος Κύριος, ο Παντοδύναμος και Φιλεύσπλαχνος Θεός. Είναι ο μοναδικός Βράχος, διότι δεν αλλάζει ποτέ και ο υψηλός Βράχος, διότι οι δυνατές θύελλες που μας χτυπούν, συντρίβονται πολύ κάτω από τα πόδια Του. Δεν Τον ανησυχούν, διότι τις ελέγχει με ένα λόγο Του. Το δε έλεός και η συγχώρεσή Του είναι υψηλότερη από τα λάθη, απροσεξίες και αμαρτίες μας. Η αγάπη Του πολύ υψηλότερη απ’ όσο μπορούμε να φανταστούμε. Εάν μόνο καταφέρουμε να φτάσουμε και κρυφτούμε πίσω απ’ αυτόν τον υψηλό Βράχο, δεν είναι ανάγκη να φοβόβαστε ή ανησυχούμε, για όποια μπόρα ή καταιγίδα κι αν ξεσπάσει και μας χτυπήσει. Δυστυχώς όμως, πρέπει να παραδεχτούμε όλοι μας, ότι είναι τέτοια η σύγχυσή μας σ’αυτές τις πολύ δύσκολες καταστάσεις, που χρειαζόμαστε Κάποιον να μας οδηγήσει σ’ αυτό το θεϊκό καταφύγιο. Το να παραδεχτούμε ότι δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας, ούτε με καμμία άλλη ανθρώπινη δύναμη, είναι το πρώτο και σωτήριο βήμα. Γι’ αυτό είναι αναγκαία η προσευχή μας: “Όταν λιγοψυχεί η καρδιά μου Θεέ, οδήγησέ με Συ στην πέτρα η οποία είναι πάρα πολύ υψηλή πολύ για μένα” (Ψαλμ. 61:2). Έχεις κάνει ποτέ εσύ αγαπητέ/αγαπητή αναγνώστη/αναγώστριαα, αυτή την προσευχή; Αν έχεις εμπιστευθεί την ζωή και σωτηρία σου μόνο στον θεάνθρωπο Ιησού Χριστό τότε σίγουρα θα‘ναι θαυμαστή και σωτήρια η εμπειρία σου, όπως και σ’ άλλες δύσκολες περιστάσεις στην χριστιανική σου ζωή. Αν όχι, τότε είναι καιρός να το κάνεις τώρα. Μην παλεύεις κι αγωνίζεσαι μόνος στην ταραγμένη εποχή μας, για να βρει η ψυχή σου ειρήνη, χαρά, ασφάλεια και σωτηρία. Φώναξε κι εσύ μετανοιωμένος και με πίστη στον Θεό. Θα σ’ ακούσει κι οδηγήσει στο Ζωντανό και υπερυψωμένο Ιησού Χριστό. «Περίμενα με υπομονή τον Κύριο και έγειρε προς εμέ και άκουσε την κραυγή μου και με ανέβασε από λάκκο ταλαιπωρίας από βορβορώδη πηλό. Και έστεισε πάνω στην πέτρα τα πόδια μου, εστερέωσε τα βήματά μου και έβαλε στο στόμα μου, άσμα νέο, ύμνο στον Θεό μας..» (Ψαλμ.40:1-3). Πάνω στον Χριστό θά ‘ναι στέρεα τα βήματά σου και νέο τραγούδι δοξολογίας στα χείλη σου. Αυτός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος, εκλεκτός και έντιμος κι όποιος πιστεύει σ’ Αυτόν ποτέ δεν θα ντροπιαστεί (Α΄Πέτρ.2:6).