Τί αισθάνεσαι βλέποντας τον σταυρό;

Για τους περισσότερους ανθρώπους σ’ όλο τον κόσμο σήμερα, ο σταυρός είναι απλά το σημείο ή σύμβολο του χριστιανισμού, με το οποίο ξεχωρίζει από όλες τις άλλες θρησκείες. Για άλλους πάλι που θέλουν να λέγονται χριστιανοί, είναι ένα ιερό σύμβολο ή αντικείμενο (ξύλινο ή μεταλικό) που το ασπάζονται με σεβασμό στην εκκλησία ή αλλού. Επίσης πολλοί τον φορούν επάνω τους ή τον κρεμούν σε διάφορα μέρη, σπίτια, σχολεία ή αυτοκίνητα για να δείχνουν ότι είναι χριστιανοί και για να τους προστατεύει, όπως πιστεύουν. Δυστυχώς όμως η ζωή τους δεν αποδεικνύει αυτό στους περισσότερους.
Έτσι για πολλούς αιώνες τώρα, ο σταυρός και το σωτήριο μήνυμά του, έχει παρεξηγηθεί, παρερμηνευτεί και εμπορευματοποιηθεί. Ο σταυρός (ξύλινος) ήταν το τρομερότερο όργανο εκτέλεσης για τους Ρωμαίους από τις μέρες του Χριστού. Θανάτωναν σ’ αυτόν καρφώνοντας πάνω του, μόνο δούλους και μεγάλους κακούργους. Και ως γνωστόν, σ’ ένα τέτοιο φονικό όργανο κρεμάστηκε και θανατώθηκε ο Θεάνθρωπος και Σωτήρας του κόσμου Ιησούς Χριστός. Έτσι ο σταυρός ή το σημείο του σταυρού, έχει πολύ μεγαλύτερη και σωτήρια σημασία για κάθε αληθινό χριστιανό. Ατενίζοντας σ’Αυτόν, νοερά ο νους και η καρδιά Του πάνε στον φρικτό θάνατο που υπέστη ο Χριστός και για την δική Του σωτηρία. Κι αυτό διότι έχει μελετήσει και πιστέψει στα λόγια του Ευαγγελίου, ότι «Αυτός (ο Χριστός)τις αμαρτίες μας εβάσταξε στο σώμα Του, πάνω στο ξύλο (σταυρό), για να ζήσουμε με δικαιοσύνη, πεθαμένοι ως προς την αμαρτία. Με τις πληγές Του εμείς γιατρευθήκαμε, διότι ήσασταν σαν πρόβατα πλανώμενα, αλλά τώρα επιστρέψατε στον Ποιμένα και Επίσκοπο των ψυχών σας» (Α΄ Πέτρ. 2, 24-26). Με απλά λόγια, η ζωντανή κι αληθινή πίστη κάθε μετατανοιωμένου αμαρτωλού, όπως όλοι μας, στον σταυρικό εξιλαστήριο θάνατο κι ένδοξη ανάσταση του Χριστού, τον συγχωρεί μπροστά στον Θεό Πατέρα μια για πάντα και γιατρεύει την ψυχή και ζωή του από τις πληγές ή συνέπειες των αμαρτιών του. Συγχρόνως με την χάρη του Θεού, το Άγιο Πνεύμα τον αναγεννά, δίνοντάς του την δύναμη να περπατά και να ζει μια δίκαιη και άγια ζωή. Τι πραγματικά λοιπόν σωτήριο αποτέλεσμα έχει το ενατένισμα με πίστη, νοερά ή φανερά στον σταυρό και στο έργο που έκανε πάνω Του ο Χριστός! Έτσι ο σταυρός από ένα φοβερό αποτρόπαιο όργανο, στο οποίο υπέφερε και πέθανε από αγάπη για μας ο Σωτήρας μας, μετά την ανάσταση και νίκη Του κατά του θανάτου και του διαβόλου, έγινε σύμβολο νίκης και θριάμβου και καύχημα κάθε αληθινού χριστιανού. «Ως προς εμέ δε, ας μη καυχιέμαι για τίποτα άλλο, παρά μόνο για τον σταυρό του Χριστού, δια του οποίου ο κόσμος έχει σταυρωθεί ως προς εμέ και εγώ ως προς τον κόσμο… Μαζί με τον Χριστό έχω σταυρωθεί. Δεν ζω πια εγώ αλλά ο Χριστός ζει μέσα μου. Καθώς δε τώρα ζω, ζω με πίστη στον Υιό του Θεού, ο Οποίος με αγάπησε και παρέδωσε τον εαυτό του στον θάνατο για μένα» (Γαλ. 6, 14 και 2, 20). Κι αυτό το σωτήριο βλέμα στον σταυρό του Χριστού, ενώ έγινε μια αρχική στιγμή στη ζωή του με την φώτιση του Θεού, συνεχίζεται σ’ όλη του την ζωή, μεταμορφώνοντάς τον στην εικόνα Του. Δυστυχώς όμως, για τους περισσότερους τυπικούς ή θρησκόληπτους «χριστιανούς» αυτό δεν συμβαίνει. Εσύ αγαπητέ μου αναγνώστη που διαβάζεις τις γραμμές αυτές, έχεις ποτέ ατενίσει στο σταυρό του Χριστού μ’ αυτόν τον σωτήριο τρόπο;