Η Χριστιανική πίστη μια φορά παραδόθηκε

«Αγωνίζεσθε για την πίστη που μια φορά για πάντα παραδόθηκε στους αγίους» (επιστολή Ιούδα 3). Πρόκειται για αλήθεια από τις λίγες που έχουν τόσο πολύ καταπολεμηθεί από τον εχθρό του ανθρώπου, από την ίδρυση της Χριστιανικής Εκκλησίας μέχρι σήμερα. Από τους Γνωστικούς των πρώτων μετά Χριστόν αιώνων, μέχρι τους ορθολογιστές και την λεγόμενη Υψηλή Κριτική του εικοστού αιώνος, όλες οι προσπάθειες ήταν να ακυρώσουν ή αλλοιώσουν την μια γιαπάντα, παραδοθείσα Χριστιανική πίστη
του ιερού Ευαγγελιου του Ιησού Χριστού. Και αυτή αποτελείται από τον λεγόμενο επίσης κανόνα της Αγίας Γραφής, τα 66 θεόπνευστα Βιβλία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Αποτελεί δε, την Γραπτή, πλήρη και τελική θεόπνευστη αποκάλυψη του Θεού στον άνθρωπο, από το πρώτο βιβλίο της Γένεσης μέχρι το τελευταίο, την Αποκάλυψη. Η διδασκαλία της Χριστιανικής πίστης μας παραδόθηκε ολοκληρωμένη από τον Θεό και τον Ιησού Χριστό, μέσω των αγίων Προφητών και Αποστόλων Του. Τίποτα άλλο δεν χρειάζεται να προστεθεί ή να αφαιρεθεί και ο Ίδιος ο Θεός προειδοποιεί γι’αυτό λέγοντας, «Μαρτύρομαι σε όλους που ακούν τα λόγια της προφητείας του Βιβλίου αυτού, άν κάποιος επιθέσει σ’ αυτά, ο Θεός θα επιθέσει σ’αυτόν τις πληγές τις γεγραμμένες στο Βιβλίο αυτό. Και αν
κάποιος αφαιρέσει από τα λόγια του Βιβλίου της προφητείας αυτής, ο Θεός θα αφαιρέσει το μέρος του από το βιβλίο της ζωής και από της πόλεως της Αγίας και των γεγραμμένων στο βιβλίο αυτό» (Αποκ.22: 18,19.). Γίνεται φανερό από τα ανωτέρω λόγια προειδοποίησης του Θεού, ότι δύο είναι κυρίως οι
κίνδυνοι.Η πρόσθεση στον Γραπτό Λόγο που μας παραδόθηκε από τον Θεό και η αφαίρεση. Στη μεν πρώτη περίπτωση, με την προσθήκη στουςεπόμενους αιώνες,διαφόρων ανθρώπινων παραδόσεων και στην δεύτερη περίπτωση, με την αμφισβήτηση κι απόρριψη τελικά κάποιων υπερφυσικών και μη αποδεκτών από την ανθρώπινη λογική αληθειών (ορθολογισμός). Στην πρώτη περίπτωση με την δικαιολογία ότι οι προσθέσεις αποτελούν την λεγόμενη «προφορική Ιερά παράδοση» και στην δεύτερη περίπτωση με την δικαιολογία της «ελαστικότητας» τάχα του Κανόνα της Αγίας Γραφής, ώστε να γίνονται πιο αποδεκτά από την λογική και την εκάστοτε πολιτισμική εποχή. Υπάρχει όμως και μια τρίτη
προσπάθεια αμφισβήτησης της Χριστιανικής πίστης, που μια για πάντα μας παραδόθηκε με
την Αγία Γραφή. Είναι η δικαιολογία της μονοπώλησης της σωστής τάχα ερμηνείας της, μόνο από «ειδικούς ερμηνευτές» της εκκλησίας. Όσο σημαντική κι αν είναι η σωστή ερμηνεία του Λόγου του Θεού και σ’ αυτήν την περίπτωση υπεισέρχεται το ανθρώπινο στοιχείο και ανθρώπινες εκκλησιαστικές παραδόσεις. Συμπερασματικά όλες αυτές οι ανορθόδοξες προσπάθειες, ένα σκοπό είχαν και έχουν στην
πράξη. Να αμφισβητήσουν, την μοναδικότητα και πληρότητα ή αυτάρκεια της Αγίας Γραφής. Η
αλήθεια όμως είναι, όπως και η ίδια η Αγία Γραφή μαρτυρεί και η αληθινή ανά τους αιώνες Χριστιανική Εκκλησία, ότι είναι πλήρης, επαρκής και επίκαιρη για κάθε εποχή και πολιτισμικό περιβάλλον. Γράφτηκε σε απλή της εποχής εκείνης γλώσσα και για όλες τις τάξεις ανθρώπων.Κάθε ειλικρινής μελετητής, με την βοήθεια του Πνεύματος του Θεού που ‘ναι ο συγγραφέας της, μπορεί να γνωρίσει και να δεχτεί την σωτήρια πίστη που μια για πάντα μας παραδόθηκε. Ο Θεός έδωσε και δίδει βέβαια στην Εκκλησία Του πνευματικούς δασκάλους, οι οποίοι βοηθούν προς αυτόν τον σκοπό, χωρίς να ακυρώνουν την προσωπική ευθύνη μελέτης και την αλήθεια της πλήρους αυτάρκειας της Αγίας Γραφής. Αυτό μαρτυρούν και Πατέρες της Εκκλησίας, «Ούτε εγώ, ούτε άλλος σαν εμέ μπορεί να συγκριθεί στην σοφία με τον μακάριο και ένδοξο Παύλο, που σας έγραψε με ακρίβεια τον Λόγο της αλήθειας. Σ’ αυτόν αν εγκύπτετε θα μπορείτε να οικοδομείσθε στην πίστη που σας παραδόθηκε» Άγιος Πολύκαρπος 135 μ.Χ προς Φιλιπ. ΙΙΙ 1,2.«Αυτάρκεις και Άγιαι είναι οι θεόπνευστες Γραφές προς την της αληθείας επαγγελία» (Μ. Αθανάσιος 358 μ.Χ).